Leon Barszczewski (1849-1910), wybitny podróżnik, fotograf i badacz krajów wschodu, pochodził z polskiej rodziny patriotycznej. W wyniku represji po powstaniu styczniowym, wcielony został do szkoły kadetów w Kijowie i w późniejszym okresie życia związany był ze służbą wojskową w carskiej Rosji. Pod wpływem malarza Nikołaja Osipowa do swoich wielu pasji, jak tworzenie zbiorów owadów, kamieni, zielników, dołączył fotografowanie. W latach 1876-1897 odbywał liczne wyprawy do różnych krain Turkiestanu, Chanatów Buchary, Badachszanu i Darwazu oraz do granic Afganistanu, podczas których opracowywał mapy, badał szlaki komunikacyjne pogranicza z Chinami i Afganistanem, a także obserwował stosunki społeczne i polityczne. Był prekursorem badań archeologicznych w Afrasiabie, starożytnej Samarkandzie.
W prowadzonych przez Barszczewskiego dziennikach podróży znajdują się zapiski dotyczące obserwacji botanicznych, zoologicznych, geograficznych i geologicznych. Wśród jego największych osiągnięć, obok odkryć złóż rud metali i kamieni szlachetnych (w tym złota i diamentów), są także pionierskie badania lodowców w Górach Zerawszańskich i Hisarskich, dzięki którym zyskał miano wybitnego glacjologa i pierwszego polskiego badacza lodowców Azji.
Zafascynowany możliwościami fotografii Barszczewski nie rozstawał się w trakcie wypraw z aparatem fotograficznym, dokumentując odkrycia i spostrzeżenia. Jego prace były nagradzane złotymi medalami na wystawach fotograficznych – w 1895 roku w Paryżu za fotografie lodowców azjatyckich oraz w 1901 roku w Warszawie za widoki miejscowości i portrety mieszkańców Azji.
Barszczewski mieszkał w Samarkandzie przez 20 lat. Po zakończeniu służby w Azji Środkowej został przeniesiony do Siedlec, gdzie w roku 1904 ufundował Szkołę Handlową dla dziewcząt (obecne II Liceum Ogólnokształcące im. Św. Królowej Jadwigi).
Wernisaż o godz. 13.
MP

Komentarze: